در محیط SmallTalk حتی Integer ها و String ها هم شی هستند! حالا باید دید این زبان محبوب دهه 80 چگونه با قابلیتهای دات نت سازگاری پیدا کرده است.
اس شارپ نه تنها از لحاظ ساختار ظاهری زبان ( SyntaX ) با بقیه محیطهای توسعه دات نت ( وی بی - سی شارپ و ... ) متفاوت است بلکه طراحی شی گرا و نحوه برخورد آن با کلاسهای نرم افزار نیز بطور کل فرق میکند.
این مساله را حتی قبل از مشاهده اس شارپ با خواندن متن سخنرانی مدیر دپارتمان طراحی و گسترش SmallTalk آقای سیمونز در همایشی که سال 99 و به دعوت مایکروسافت از طراحان خبره نرم افزار برای ایده پروری حول دات نت برگزار شده بود میتوان فهمید . او نمیخواست اس شارپ چیزی مثل وی بی یا سی شارپ باشد و با پایه مشترک !
اس شارپ یک زبان اسکریپت نگاری است. حتما بلافاصله کلمه Jscript.Net به ذهنتان خطور میکند ...
اس شارپ ( مثل اغلب محیطهای تولید اسکریپت همچون PHP یا Perl ) نیازی به تعریف نوع متغیر ندارد . ( dynamically typed language ) اس شارپ پشت صحنه تلاش زیادی خواهد کرد تا شما ( به عنوان یک توسعه دهنده نرم افزار ) درگیر تخصیص حافظه مناسب  Type Casting های متعدد و مدیریت فضای مورد استفاده توسط اشیا نشوید!
( فرض کنید تابعی دارید که به عنوان یکی از پارامترهای ورودی یک String دریافت میکند و شما در پیاده سازی تابع بناست از String.IndexOf استفاده کنید . فرض کنید استفاده کننده از تابع بجای رشته یه Null به تابع شما هدیه کند. دات نت تابع را به این امید که شما سیستم مدیریت خطای خود را راخل تابع پیاده سازی کرده اید اجرا میکند اما در محیط اس شارپ حتی Null هم یک شی پذیرفته شده است! کافیست یکبار متد null.indexof را تعریف کنید و به همراه مجموعه کلاسهایتان عرضه کنید )
اس شارپ میتواند از هر آنچه که دات نت به وی بی و سی شارپ اعطا کرده استفاده کند. اس شارپ توانائی برقراری ارتباط با Dll ها ( Activex Dlls - win32 API Dlls - other Dlls ) را دارد همچنین توانائی برقراری ارتباط با دات نت اسمبلی و دات نت کامپوننتهائی که با بقیه زبانها طراحی شده اند. اس شارپ حتی میتواند اسمبلی های استاندارد دات نت را تولید کند.
هر چند محیط دات نت فعلا بطور صریح و مستقیم از وراثت چندگانه حمایت نمیکند اما این قابلیت در عمق مترجم اس شارپ موجود است .
حالا برنامه نویسان اس شارپ میتوانند سرویسهای وب صفحات ASP.NET و حتی برنامه های سرویس ویندوز و کنسول تولید کنند.

هر فایل آیکون از سه قسمت تشکیل شده. که بترتیب عبارتند از:

1.       File Header

2.       Directory entry

3.       Icons Area

File Header

 فایل هدر اولین قسمت یک فایل آیکون است که 6 بایت را اشغال می‌کند. این قسمت بیانگر این است که چه تعداد آیکون در فایل وجود دارد و نوع فایل آیکون معمولی است یا کرسر ماوس.

این فضا شامل اصلاعات آیکون‌های درون فایل از قبیل: طول،عرض، تعداد رنگ، عمق رنگ، اندازه و محل قرارگیری آن در فایل است. به ازاری مقدار  فیلد count درون هدر فایل، در این قسمت مدخلهای 16 بایتی وجود دارد. که هر مدخل خود شامل تعدادی فیلد است که آنها عبارتند از:

فیلد Plans بیانگر تعداد صفحات آیکون است اگر مقدار این فیلد پیش از یک باشد آیکون متحرک خواهد بود که این مساله فقط در کرسرهای ماوس وجود دارد.

فیلد آفست مکان شروع آیکون را در فایل نگهداری می‌کند که شما با جمع بندی آن با فیلد Size می‌توانید به انتهای آیکون در فایل برسید

ساختمان داخلی سی پی یو ها نیز متشکل از ترانزیستور های بسیار ریز است که به تعداد بسیار زیاد و دقت بسیار بیشتر در کنار هم قرار داده شده اند. برای مثال یک سی پی یو متعلق به کمپانی اینتل با سرعت 3.4 گیگا هرتز متشکل از 125 میلیون ترانزیستور کنار هم قرار داده شده است که سایز هر کدام از انها 90 نانو متر معادل 0.09 میکرون است! رقمهایی اعجاب انگیر که حاکی از پیچیده و اسیب پذیر بودن ساختار این قطعه دارند.
از دیگر مشخصات و اصطلاحات این مبحث میتوان به BUS اشاره کرد. واحد پردازشگر مرکزی برای ارتباط با دنیای خارج خود میتواند به حجم خاصی اطلاعات را دریافت و یا ارسال کند. این گذرگاه را با نام باس میشناسیم و یکای ان را مگاهرتز می نامیم.
در بررسی سی پی یو ها به اصطلاحی دیگر احتمالا برخورد کرده این با نام Cache  ، کش به حافظه ای بسیار سریع و گران قیمت گفته میشود که همیشه مقدار کمی از ان در سی پی یو تعبیه میشود. کار کش نگهداری اطلاعاتی برای سی پی یو است که در هنگام پردازش اطلاعات به انها نیاز سریع دارد.
حافظه ی کش در سه سطح وجود دارد و با حجم های مختلف. سطح اول یا   L1سطح دوم یا   L2و سطح  L3 ، معمولا کش L1 را بر روی خود سی پی یو قرار میدهند و به همین دلیل ان را INTERNA CACHE می نامند ولی کشL2  بر روی بورد اصلی (Main Board) تعبیه میشود و ان را EXTERNAL CACHE میخوانند.
مهمترین کمپانی های سازنده ی CPU عبارتند از  AMD و Intel که دو رقیب اصلی و دیرینه هستند و دیگر تولید کننده ها را تقریبآ به کنار زده اند

اصطلاحات  :

CPU : Central Processor Unite
MHZ : Mega Hertz
GHZ : Giga Hertz
3.4 GHZ = 3400 MHZ

3400  مگاهرتز معادل 3.4 گیگاهرتز میباشد. واحد اندازه گیری سرعت کاری  CPU

حافظه مجازی چیست؟

یک توضیح ساده از حافظه مجازی این است که در پردازنده‌های intel 386 و بالاتر این قابلیت وجود دارد که تا مقدار 4گیگابایت حافظه را آدرس دهی کرد، در حالت عادی این مقدار از ظرفیت RAM بیشتر است.

بنابراین برنامه طوری طراحی شده که سخت‌افزار قادر باشه از تمام این مقدار حافظه استفاده کنه، در اینجا مفهوم حافظه مجازی شکل میگیره، به این صورت که حافظه آدرس دهی میشود و بعد آدرس‌ها در فایل‌های مجازی (Pages) ذخیره میشن برای استفاده‌های بعدی.

Page Faults چیست؟

تنها اطلاعات و برنامه‌هایی که در حال کارکردن هستند در RAM دخیره میشن، بقیه برنامه‌ها در فایل‌های swap file (در ویندوز‌های 95/98/ME به عنوان Win386.swp نام‌گذاری میشوند) یا page file (در ویندوز‌های NT شامل 2000 و XP به عنوان pagefile.sys نام‌گذاری میشوند) ذخیره میشوند، بنابراین وقتی سیستم میخواهد به برنامه‌ای که در RAM وجود ندارد دسترسی پیدا کند دچار وقفه‌ای میشود که Page Fault نام دارد.

بعضی اوقات ممکن است به خاطر وجود نداشتن برنامه یا دستور غلط برنامه برای دسترسی به فایل خطایی بروز کند و موجب نمایش "صفحه آبی" شود.

 در مواقعی که فشار برروی RAM زیاد است ممکن است مقداری از فایل‌ها و اطلاعات که مورد استفاده قرار نمیگیرند وارد حافظه مجازی شوند که این میتواند باعث شود که RAM با قدرتی بیشتر از حد معمول عمل کند.

چه قسمت‌هایی در RAM بازگذاری میشوند؟

اطلاعاتی که در RAM بارگذاری میشوند به دو دسته تقسیم میشوند :

        - The Non-Paged area قسمت‌های از سیستم که بسیار مهم هستند و شامل کد‌های اصلی برنامه‌ها میشوند هیچ‌وقت وارد حافظه مجازی نمیشوند به این قسمت در ویندوز XP عبارت "Non-Paged area" اختصاص داده شده.

گاهی اوقات برنامه‌هایی مثل Norton هم اطلاعات خود را در این قسمت قرار میدهند.

         - The Page Pool که برای ذخیره موارد زیر استفاده میشه:

                » کد‌های برنامه‌ها

                » صفحه‌های داده که اطلاعات واقعی در آنها ثبت میشه، و

                » مقداری فضا برای ذخیره فایل‌های Cache

فایل‌های Page کجا هستند؟

فایل page در ویندوز XP فایلی است مخفی (Hidden) که pagefile.sys نام دارد. این فایل در هربار boot شدن دوباره ساخته میشه و نیازی نیست که در فایل‌های backup وجود داشته باشه.

برای دیدن این فایل‌ها وارد Folder Option > View بشید و تیک گزینه "Hide Protected mode System files" را بردارید یا گزینه "Show Hidden and System files" رو تیک بزنید.

در سیستم‌های اولیه‌ی NT در هر درایو یک فایل page ساخته میشد تا متناسب با برنامه مورد نظر به محل آن برنامه نزدیکتر باشد، ولی در ویندوز XP فقط یک فایل وجود دارد.

کجا باید مکان و اندازه این فایل را تعیین کنیم؟

در مسیر Control panel > System > Advance در قسمت Performance روی Setting کلیک کنید، در قسمت Advance مقدار این حافظه در حال حاضر را نشان میدهد.

حالا میتوانید روی Change کلیک کنید و با انتخاب درایو مورد نظر یکی از گزینه‌های"Custom" یا "System Managed" یا "No page file" را انتخاب کنید.

با انتخاب گزینه Custom میتوانید مقدار دلخواهتون رو برای این فایل تعیین کنید.

قبل از رفتن به مرحله بعد روی Set کلیک کنید تا تنظیمات ذخیره شود.

آیا این فایل باید روی درایو C باشد؟

(منظور از درایو C درایوی است که ویندوز روی آن نصب است) اگر فقط یک هارد دارید بهتر است که مکان این فایل درایو C باشد ولی اگر دو هارد یا بیشتر دارید بهتر است مکان این فایل روی یکی از این هارد‌ها باشد.

کار‌های بالا به شما کمک میکنه که سرعت سیستم خودتون رو افزایش بدین در صورتی که واقعا به RAM شما فشار وارد میشه و سرعت کامپیوترتون خیلی پایین اومده.

من خودم این روش رو امتحان کردم و نتیجه خیلی خوبی هم گرفتم.

این روش خیلی تاثیر بیشتری از کار‌هایی مثل Defragment و Disk Cleanup و غیره میتونه داشته باشه.

ساختار MAC Address

یک MAC Address بر روی هر کارت شبکه همواره دارای طولی مشابه و یکسان می باشند. (6 بایت ویا 48 بیت) در صورت بررسی MAC Address یک کامپیوتر که بر روی آن کارت شبکه نصب شده است ، آن را با فرمت مبنای شانزده (Hex) مشاهده خواهید کرد. زمانی که یک تولید کننده نظیر اینتل ، کارت های شبکه خود را تولید می نماید ، آنان هر آدرس دلخواهی را نمی توانند برایMAC Address در نظر بگیرند. در صورتی که همه تولیدکنندگان کارت های شبکه بخواهند بدون وجود یک ضابطه خاص ، اقدام به تعریف آدرس های فوق نمایند ، قطعا امکان تعارض بین آدرس های فوق بوجود خواهد آمد. (عدم تشخیص تولید کننده کارت وجود دو کارت شبکه از دو تولیدکننده متفاوت با آدرس های یکسان) حتماً این سوال برای شما مطرح می گردد که MAC Address توسط چه افراد و یا سازمان هائی و به چه صورت به کارت های شبکه نسبت داده می شود؟

دلیل استفاده از MAC Address

هر کامپیوتر موجود در شبکه ، می بایست با استفاده از روش هایی خاص شناسایی گردد. برای شناسایی یک کامپیوتر موجود در شبکه ، صرف داشتن یک آدرس IP به تنهایی کفایت نخواهد کرد. حتماً علاقه مندید که علت این موضوع را بدانید. بدین منظور ، لازم است نگاهی به مدل معروف (OSI (Open Systems Interconnect و لایه های آن داشته باشیم :

شبکه فیزیکی

همانگونه که مشاهده می نمایید ، MAC Address در لایه Data Link ( لایه دوم مدل OSI) قرار دارد  و این لایه مسئول بررسی این موضوع خواهد بود که داده متعلق به کدامیک از کامپیوترهای موجود در شبکه است. زمانی که یک بسته اطلاعاتی (Packet) به لایه Data Link می رسد (از طریق لایه اول) ، وی آن را در اختیار لایه بالایی خود (لایه سوم) قرار خواهد داد. بنابراین ما نیازمند استفاده از روش خاصی به منظور شناسایی یک کامپیوتر قبل از لایه سوم هستیم.  MAC Address در پاسخ به نیاز فوق در نظر گرفته شده و با استقرار در لایه دوم ، وظیفه شناسایی کامپیوتر قبل از لایه سوم را بر عهده دارد. همه ماشین های موجود روی یک شبکه ، اقدام به بررسی بسته های اطلاعاتی نموده تا مشخص گردد که آیا MAC Address موجود در بخش ((آدرس مقصد)) بسته اطلاعاتی ارسالی با آدرس آنان مطابقت می نماید؟ لایه فیزیکی (لایه اول) قادر به شناخت سیگنال های الکتریکی موجود روی شبکه بوده وفریم هایی را تولید می نماید که در اختیار لایه Data Link ، گذاشته می شود. در صورت مطابقت MAC Address موجود در بخش (( آدرس مقصد)) بسته اطلاعاتی ارسالی با MAC Address یکی از کامپیوترهای موجود در شبکه ، کامپیوتر مورد نظر آن را دریافت و با ارسال آن به لایه سوم ، آدرس شبکه ای بسته اطلاعاتی (IP) بررسی تا این اطمینان حاصل گردد که آدرس فوق با آدرس شبکه ای که کامپیوتر مورد نظر با آن پیکربندی شده است به درستی مطابقت می نماید. به منظور برخورد با مشکلات فوق ،گروه IEEE هر MAC Address را به دو بخش مساوی تقسیم که از اولین بخش آن به منظور شناسائی تولیدکننده کارت و دومین بخش به تولیدکنندگان اختصاص داده شده تا آنان یک شماره سریال را در آن درج نمایند کد تولیدکنندگان بر اساس RFC -1700 به آنان نسبت داده می شود. در صورت مشاهده RFC فوق حتما متوجه خواهید شد که برخی از تولیدکنندگان دارای بیش از یک می باشند. علت این امر به حجم گسترده محصولات تولیدی آنان برمی گردد. با این که MAC Address در حافظه کارت شبکه ثبت می گردد، برخی از تولیدکنندگان به شما این اجازه را خواهند داد که با دریافت و استفاده از یک برنامه خاص ، بتوانید بخش دوم MAC Address کارت شبکه خود را تغییر دهید (شماره سریال کارت شبکه) علت این موضوع به استفاده مجدد از سریال های استفاده شده در سایر محصولات تولید شده توسط آنان برمی گردد (تجاوز از محدود مورد نظر) در حال حاضر احتمال این که شما دو کارت شبکه را خریداری نمایید که دارای MAC Address یکسانی باشند ، بسیار ضعیف و شاید هم غیر ممکن باشد.